Der Blaue Reiter Discography

Der Blaue Reiter, Ordo Funebris'in dağılmasından sonra kurulmuş olan, hafif endüstriyel ögeler de içererek neoclassical müzik icra etmekte olan İspanyol bir grup. Şarkılarının bir kısmı bilindik klasik müzik eserlerinin elden geçirilip değiştirilmesiyle oluşturulmuş. Tripli kız güruhuna değil de, aklı başında insana hitap edeceğini belirteyim. Tüm albümlerini paylaşıyorum. Başlangıç için tavsiyem, Silencis.

2006 - Le Paradise Funebre, L'Envers Du Tristesse

2008 - Silencis

2009 - Nuclear Sun

Hüsran

Bilgisayarımın bozulmasına müteakip format atıldığından on albümlük Mezdeke koleksiyonum gitti. Neofolk, ambient, shoegaze klasörlerim haricide olduğundan oradan devam edeceğiz.

GÖRÜLMEMİŞ HİZMET

Mezdeke'nin bütün albümleri. Çok yakında.

Nature and Organisation Discography

Nature and Organisation, Current 93'ün gitaristi Michael Cashmore'un solo projelerinden biri olan klasik bir neofolk grubu. Daha önce Beauty Reaps the Blood of Solitude albümünden birkaç şarkı paylaşmıştım, dileyenler ön izlenim elde etmek için bakabilirler. İlk albüm, Death in a Snow Leopard Winter, piyano ve keman ağırlıklı, ağır tempolu, hüzünlü. Diğerleri ise biraz neofolk dinlemiş birine yabancı gelmeyecek, kaliteli albümler.

88 - Death in a Snow Leopard Winter

94 - A Dozen Summers Against the World EP

94 - Beauty Reaps the Blood of Solitude

My Bloody Valentine EPs

Benim kanlı yârimden bol bol EP. İlk defa dinleyecekseniz Loveless'a dönün, zira EPler noise ve post-punk'a daha yakın.

87 - Strawberry Wine EP

87 - Sunny Sundae Smile EP

88 - You Made Me Realize EP

88 - Feed Me With Your Kiss EP

90 - Glider EP

91 - Tremolo EP

http://notonnetflix.blogspot.com/

-ki Fight Club izlemek zorunda kalmayalım.

Amesoeurs

Alcest'in arkasındaki kişi olan Neige'ın, daha önce Ruines Humanes EPsini paylaşmış olduğum projesi olan Amesoeurs, Alcest'e göre daha karanlık bir atmosfere sahip. Müzik olarak da, Alcest'teki shoegaze etkileşiminden uzak, post-punk ve black metal'e yakın. Ancak ikisi de değil.

Amesoeurs

Alcest - Écailles De Lune

Daha önce Le Secret ve Souvenirs D'Un Autre Monde'u paylaşmış olduğum, düşlerle bezeli Alcest'in 2010 çıkışlı albümü. İlk iki albüme göre dinlemesi/alışması biraz daha zor, bu yüzden onlara öncelik verilmesi tavsiyem.


Écailles De Lune

Radiohead - İyi albümleri.

Gerçekten açıklamaya gerek yok. İlk üç albüm.

93 - Pablo Honey

95 - The Bends

97 - OK Computer

Lycia

Lycia, bugün İzmir'de olduğu üzere solgun, gri günlere özgü bir grup. Böyle bir günde otobüsten geride bırakacaklarını seyrederken yandaki boş koltuğa dalgalı kahverengi saçlı bir genç hanımın oturmasını ummak veya üşenmeyip okula gittiyseniz prensesin neşesini izlemek gibi. Ancak en çok, daha önceden belirtmiş olduğum üzere, sürüklenmek.

Başlangıç için en orta halli albümleri, benim de ilk dinlemiş olduğum The Burning Circle and then Dust. Ancak, dileyenler aslolarak yan proje Estraya için tasarlanmış olan Tripping Back Into Broken Days'i de deneyebilir, diğer albümlerde genellikle bol efektli gitarlar kullanılmışken Estraya akustik ağırlıklı.

Benim favorim ise A Day in the Stark Corner olsa gerek.

Lycia tripli kız müziğinin ilahı aslında ama, tripli kızlar pek anlamaz.

1991 - Ionia

1993 - A Day in the Stark Corner

1994 - The Burning Circle and then Dust

1997 - Cold

2000 - The Time Has Come and Gone (Estraya)

2002 - Tripping Back into Broken Days (Estraya)


Düşünün, paintte şununla uğraşacak kadar seviyorum.

Slowdive - Catch the breeze

Slowdive, denizde sırt üstü uzanmışken dalgaların altınızdan geçişini hissetmek gibi.

Bu, neredeyse bütün güzel şarkılarının içinde olduğu bir derleme albümü. O kadar alıştım ki bu albümdeki sıralamaya, stüdyo albümlerinin sıralaması yabancı geliyor. Ekşisözlük okuyup amatör fotoğrafçılıkla ilgilenen genel hıyar dinleyici kitlesine dahi hitap ediyor.

Catch the breeze

Yok böyle bir tatlılık. Dahası için, last.fm.

Glo-worm - Glimmer

Pek bir beğendiğim Veronica Lake'in vokali Pam Berry'nin bir diğer projesi. Orta tempolu, kendi halinde, indie/twee.

1996 - Glimmer

David Galas - The Cataclysm

İsmin tanıdık olmamasından, aşağıdaki etiketlerde garip garip şeyler yazmasından CİDDEN korkmayın, çünkü bu albüm GERÇEKTEN de son bir kaç yılda çıkanların en iyilerinden. Son zamanlarda aklımdan çıkmış olan bir albüm olmasa, buraya çok daha önceden yüklemiş olacağımdan eminim. David Galas, bir dönem Lycia'da bass ve synthesizer çalmış, bu albümü dinlediğinizde farkedeceğiniz üzere oldukça yetenekli bir müzisyen ve prodüktör. Bu blogda böyle şeylere alışkınsınız ama, albümde birden fazla türden esintiler mevcut. Darkvawe, country, biraz da gothic rock. Türlerin bazılarına aşina olmayabilir veya hoşlanmayabilirsiniz ama o kadar iyi harmanlanmışlar ki, kimsenin şikayet edebileceğini sanmıyorum. Alıp götüren, hepsi yerli yerinde bol efektli, hüzünlü, genellikle orta tempolu. Bu kadar övdüğüm çok albüm olmaz, tıklayıverin artık.



The Cataclysm