Neofolk, when you are drowning.

After one and a half year of music sharing, I too have decided to make a blog compilation. The first one will be of rather slow paced, sorrowful neofolk bands. Not all the songs are neofolk, actually, nor all the songs are full of misery and melancholy. I tried to make a compilation that shows different stages of unhappiness, therefore there is not a dominant sound.

Bir buçuk yıllık müzik paylaşımından sonra, ben de bir blog derlemesi yapmaya karar verdim. İlk derleme ağır tempolu sayılabilecek, hüzünlü neofolk gruplarından. Gerçi, ne tüm şarkılar tamamen neofolk, ne de her bir şarkı melankoli ve yoksunlukla yüklü. Mutsuzluğun farklı evrelerini gösteren bir derleme yapmaya çalıştım, bu yüzden baskın bir hava yok.

Neofolk, when you're drowning.

Empyrium

Bu aralar neofolkta biraz bol keseden gidiyorum. Az buçuk gün görmüş herkesin bileceği bir gruptur herhalde Empyrium. Yine de, indie ve sikik hippi müziği dışında gün ışığından nasibini almamış bir kısım cahil genç arkadaşlarımız için; Empyrium, yerden yere vurma sanatını en üst düzeylerde icra eden bir gruptu. Ancak, bugünküler daha kendi halindeki neofolk albümleri olacak. İleride diğer albümler de blogu onurlandırır muhtemelen.

Where at night the wood grouse plays

Empyrium'un ilk neofolk albümü. Daha sakin, kendi halinde. Bazıları biraz tek-düze bulabilir.

Weiland

İkinci neofolk albümü. İlkinin minimalist yapısına göre oldukça karmaşık, orkestral ve bence çok daha lezzetli. Ne yazık ki bu albümün sözleri Almanca, ancak meraklısına Ekşisözlük'te çeviriler bulunmakta.